Benim küçük dünyam daraldı, bu bitmek bilmeyen topraklarda sıkıştı kaldı.

Elde oyuncak olmuş içi bomboş teneke kürenin döndüğü yerde kilitlenen bilişsel bakışım, gün ve toprak gördükçe benzeşen gölgelerin serinliğinde tükenen bir nefes gibi kısılıverdi. Bilerek boşa adım attım, yorulmadım. Bilincin gücül nesnesi halı üstünde yuvarlandı. Aynı hayal kırıklarına ayakları kemiğe kadar batmış kalın sesler masa üstünden çatal bıçak ritminde eserken, ben dinliyor gibi yaparak hiçbirini önemseyip kaydetmedim. Masanın altındaki püçürükleri başparmağımla işaret parmağı arasına alıp çöp haznesinin kapağı açılır kapanır olan matchbox demir kamyonuma doldurdum. Üç yaşında kesin kararımı vermiştim. Dünya kurtlanmış bir pamuk şekerdi ve ben büyüyünce çöp olacaktım. Ele avuca sığmayan ve önce kendine yalancı. Aynı benden öncekiler, aynı onlar gibi.

Hafıza, bireye geçmiş deneyimlerini hatırlama, algılama, öğrenme ve edinilmiş bilgiyi kullanma yeteneği sağlar. Bu süreçlerin tamamı bireyin duygu, düşün ve sezgilerine dayanan, kişiye göre ve kişisel olarak biçimlenir. Yani herkesin yaşanmış aynı gerçekliğe ilişkin hafızası özneldir. Bununla birlikte bu kişiye özel hafızalar gerçeklikte buluştukları oranda kalabalıklaşarak somutlaşırlar ve bir tür hiçbir zaman tam olarak gerçek olmayı beceremeyen bir tür “tarih” oluştururlar. Hayvan hafızasında da bu etki var olmakla birlikte gerçeği kasıtlı olarak şekil bozumuna uğratacak boyuta ulaşmaz. Ya da biz anlayamayız.  

Temmuz ya da Ağustos ayının öğle güneşinde, günün o cehennemsi sıcağında etekleri makilerle lekelenmiş dağ olamayacak kadar yükselmiş tepelerin ardında yer yüzeyine koşut yatay giden toprak yola neden düştüklerini onlar da bilmiyorlardı. Hangisi gece, hangisi gündüz ötüyor önemli olmamakla birlikte, ortalığa kulak tırmalayan tek düze kara pelerinli bir Ağustos Böceği sessizliği sinmişti.,

Nazi işgalinde Fransa’da yaşamanız, Cezayir işgalinde illa ki Fransız olmanız şart değil. Tabi önce evladınız, ama hiç çocuğunuz olmasa da, bir pazarcının, bir kahvehane arkadaşınızın ya da her zamanki gibi öyle yüksek perdeden atıp tutmanızdan bunalan dostunuzun ağzından ya da ayna karşısında kendi samimiyetsiz bakışınız gözbebeklerinizin içinde yansılanırken bu rahatsız edici soru suratınıza bir şekilde bir zaman vuracaktır.

Ben çağırmadan orada dikiliyor ve hafifçe yer değiştiriyor. Aslında her bir şeyde olduğu gibi ikimiz de olduğumuz yerde durmuyor hep yer değiştiriyoruz. Kepçe, fincan filan diyorlar çoğunlukla ama benim için daha çok güneşi arkamıza aldığımızda, yani hava karardığında ortaya çıkan sapı kırık bir kızartma tavası. Hani balık zamanı eve aldığımız geri kalan zamanını çok kokmasın diye ondülin sundurmanın üzerinde tek ayağı havada cezalı bıraktığımız sapı Allahlık kapkara tabanlı tava gibi.